Logo3
پناه بردن به کلینتون از شر ترامپ

دونالد ترامپ، جنگ عراق را افتضاحی مبتنی بر دروغ می‌داند، پوتین را تحسین می‌کند و میان اسراییل و فلسطین «بی طرف» خواهد بود. وقتی صحبت از جایگاه جهانی آمریکا می‌شود می‌گوید: «چرا ما همیشه باید طلایه‌دار همه چیز باشیم؟»

حتی به غیر از مواضع اقتصادی وی، دیدگاه‌های ترامپ در زمینه سیاست خارجی دیدگاه‌های جمهوری‌خواهان اصیل را به چالش می‌کشد اما در حالی که قسمتی از کاندیداهای جناح اصلی حزب از رقابت‌ها کنار کشیدند یا حتی عده‌ای از آنها سوار قطار ترامپ شده‌اند و از وی حمایت کردند، یک گروه وجود دارد که به شدت با وی مخالف است: نخبگان تندروی سیاست خارجی که به نومحافظه‌کاران مشهور هستند.


چندین تن از چهره‌های جمهوری‌خواه در حوزه سیاست خارجی که بسیاری از آنها طرفداران جنگ عراق، ضدپوتین و درباره امنیت اسراییل غیرقابل مذاکره هستند؛ در مصاحبه با پولیتیکو می‌ویند ترامپ یک فاجعه برای سیاست خارجی ایالات متحده است و هرگز از وی حمایت نخواهند کرد تا حدی که برخی از آنها اعلام کرده‌اند در ماه نوامبر به جای ترامپ به هیلاری کلینتون رای خواهند داد.
الیوت کوهن، مقام ارشد سابق وزارت خارجه در دولت جورج دبلیو بوش که نظریه‌پرداز نقش تهاجمی ایالات متحده در خارج از کشور است، می‌گوید: «شر هیلاری بسیار کمتر از ترامپ است؛ انتخاب ترامپ یک فاجعه کامل برای سیاست خارجی آمریکا است و در حال حاضر هم در این زمینه صدماتی وارد کرده است.»
کوهن حامی جنگ عراق بوده و اغلب به نام نومحافظه‌کار شناخته می‌شود ولی خودش چنین هویتی برای خود قائل نیست و می‌گوید: «به شدت یک کاندیدای سوم را به جای ترامپ ترجیح می‌دهم.» اما این نکته را هم اضافه می‌کند که «اگر جایگزین دیگری وجود نداشت، هیلاری را انتخاب می‌کنم.»
مکس بوت، مورخ نظامی در شورای روابط خارجی که از جنگ عراق حمایت کرد و طرفدار سیاست خارجی جنگ‌طلبانه است، در مصاحبه با ووکس در اول مارس می‌گوید: «به معنای واقعی کلمه حوصله ترامپ را ندارم و کلینتون به وضوح نسبت به ترامپ ارجحیت دارد.»
کوهن نامه چندین نفر از کارشناسان جمهوری‌خواه حوزه سیاست خارجی که منتشر شد و بسیاری از آنها نومحافظه کار بودند را سازماندهی کرده است. در این نامه آمده است: «ما نمی‌توانیم از گزینه حزب در صورتی که آقای ترامپ باشد حمایت کنیم.» در این نامه از مواضع ترامپ در زمینه «تحسین دیکتاتورهای خارجی» و حمایت «غیر موجه» از «استفاده گسترده از شکنجه» انتقاد شده است.
این نامه توسط چندین تن از کارشناسان حوزه سیاست خارجی حزب جمهوری‌خواه امضا شد که این افراد شامل مکس بوت، پیتر فیور یکی از دستیاران امنیت ملی در دولت جورج دبلیو بوش، رابرت زولیک، معاون وزارت خارجه در زمان کاندولیزا رایس، داو زاخیم یکی از مقامات پنتاگون در دولت بوش و کوری شاکه، مقام سابق وزارت خارجه در دولت بوش و عضو موسسه هوور می‌شود.
تعدادی از نومحافظه‌کاران که خودشان را در وضعیتی غیرممکن می‌بینند، ذاتا نمی‌توانند به کلینتون رای بدهند اما برای جلوگیری از روی کار آمدن جمهوری‌خواهی که مواضعش را خطرناک و دیدگاه‌هایش را با قدرت آمریکایی و ارزش‌های خارجی آن در تضاذ می‌بینند، مجبور به انجام چنین کاری هستند.
الیوت آبرامز، یکی از دستیاران امنیت ملی در دولت جورج دبلیو بوش که در زمینه دموکراسی در خاورمیانه تخصص دارد، می‌گوید: «سال 1972 اولین سالی بود که می‌توانستم در انتخابات رای دهم ولی در انتخابات شرکت نکردم. به دلایل سیاست خارجی نمی‌توانستم به مک گاورن رای دهم و به خاطر واترگیت هم به نیکسون رای ندادم. ممکن است در سال 2016 هم با وضعیت مشابهی روبرو شوم چراکه نمی‌توانم به ترامپ یا کلینتون رای دهم.»
بیل کریستول، سردبیر نشریه ویکلی استاندارد که به عنوان رییس نومحافظه‌کاران واشنگتن شناخته می‌شود، می‌گوید قبل از انتخاب بین دو گزینه ترامپ و کلینتون به گزینه سوم فکر خواهد کرد. کریستول و آبرامز به سناتور مارکو روبیو مشاوره می‌دهند و روبیو گزینه مورد حمایت تعدادی از نومحافظه‌کاران است که مواضع او در قبال سیاست خارجی و تاکید شدیدش بر حقوق بشر و دموکراسی را تحسین می‌کنند.

 

ماه رویان شماره : 326