Logo3
سایه روشن طرح تحول نظام سلامت

در دو سال اخیر صحنه درمان و سلامت جامعه محل حضور طرحی شده است به‌نام طرح نظام سلامت که هدف از آن تسهیل امور درمانی مردم به‌ویژه اقشار کم‌درآمد بوده است. در این طرح پرداختی مردم به حدود 6درصد کاهش یافته است که حتی از پرداختی بیمه‌شدگان تامین اجتماعی و نیروهای مسلح که حدود 10تا 20 درصد است هم کمتر است و این از نقاط قوت این طرح است.

همیشه یکی از دغدغه‌های مردم در مراجعه به بیمارستان‌ها، هزینه‌های درمان است و چه بسا بسیاری از افراد به‌خاطر هزینه‌های درمانی از مراجعه صرف‌نظر کرده و به درمان‌های خانگی یا عطاری روی می‌آورند اما در دولت تدبیر و امید این موضوع تا حد زیادی حل شده است.
برای مثال یک خانواده که فاقد هرگونه پوشش بیمه‌ای هستند می‌توانند دفترچه سلامت دریافت کنند و این دفترچه در تمام مراکز دولتی در سراسر کشور قابل قبول می‌باشد و حداکثر پرداخت هر شخص 6 درصد هزینه درمان است. قرار بر این شد که 94 درصد باقی‌مانده از هزینه درمان از طریق بیمه‌ها و بودجه دولتی پرداخت شود.

سنگ‌هایی پیش روی اهداف بزرگ


این طرح نور امیدی در دولت تدبیر و امید بود و توانست تا حدود زیادی مشکلات مردم بویژه اقشار کم‌درآمد را حل کند و دیگر کسی دنبال پول پلاتین یا استنت آنژیوگرافی در بازار آزاد نباشد اما همان‌طور که املاء ننوشته غلط ندارد در روند کار یکسری مشکلاتی پدیدار شد؛
1- هجوم مردم به بیمارستان‌ها و ظهور مشکلات قدیمی به‌نحوی که مراجعه به بیمارستان‌های دولتی چند برابر شده است.
2- استفاده همه اقشار از ثروتمند تا متوسط و فقیر از طرح سلامت به‌طوری که یک فرد میلیاردری به بیمارستان دولتی مراجعه و هزینه درمانی او به عهده دولت است.
3- خلف وعده و ضعف بیمه‌ها در پرداخت

مطالبات بیمارستان‌ها


4- ارزان‌شدن قیمت نفت و کاهش بودجه کشور در این میان فشار بسیار زیادی به بیمارستان‌ها وارد کرده است به نحوی که برخی مراکز درمانی در شرف ورشکستگی قرار گرفته‌اند.
یکی از مدیران بیمارستان‌ها در این زمینه گفت: طرح نظام سلامت طرح خیلی خوبی است ولی به نظر می‌رسد که باید برای آن سقف تعیین کرد. برای مثال یک فرد مرفه که قبلا به بیمارستان‌های خصوصی مراجعه می‌کرده است اکنون به بیمارستان دولتی مراجعه و هزینه سرسام‌آور درمان وی در قالب طرح نظام سلامت بر عهده دولت است آن هم چه دولتی، دولتی که 20 میلیون جوان بیکار روی دستش است و یا دولتی که باید با درآمد نفت 25 دلاری کشور را اداره کند.

وضعیت مبهم بیمه‌ها


در این میان وضعیت بیمه‌ها قابل توجه است به‌طور مثال اگر هزینه یک بیمار یک میلیون تومان می‌شود بیمه‌ها 500 هزار تومان آن را قبول می‌کند زیرا در این مورد سقف تعیین کرده است و مثلا روزی سه عدد سرنگ را قبول دارد. بر همین پایه، شاهد کاهش چشمگیر مراجعه بیماران به بیمارستان‌های خصوصی هستیم که برای مدیران آنها هم تعجب‌برانگیز است.
کاهش شدید منابع مالی بیمارستان‌های دولتی نیز باعث شد تا از بازسازی ناتوان شوند که این مساله مهمی است زیرا دستگاه‌های پزشکی یک عمر مفید دارند و بعد از 3 تا 5 سال اکثرا فرسوده می‌شوند و هزینه هنگفتی بابت بازسازی آنها نیاز است که به نظر می‌رسد با روند فعلی، بیمارستان‌های دولتی از پرداخت هزینه آنها ناتوان هستند.

آینده طرح نظام سلامت


به‌هرحال به نظر می‌رسد که اگرچه در کل، این طرح اهداف خوبی را دنبال می‌کند اما اگر یکسری کاستی‌های آنها رفع شود، می‌تواند رافع مشکلات زیادی در حوزه بهداشت و درمان باشد زیرا در هرصورت سلامت را در جامعه توسعه می‌دهد و افراد بیشتری از امکانات درمانی در جامعه استفاده می‌کنند.

 

ماه رویان شماره : 327