Logo3
خیزش چـپ‌ها، ریزش راسـت‌ها

اخبار منتشر شده از اردوگاه اصولگرایان حکایت از آن دارد که در فاصله کمتر از یک ماه مانده به انتخابات مجلس دهم، باز هم لابی‌های پنهان و آشکار اصولگرایان برای دستیابی به وحدت شکل گرفته است. در چند سال اخیر موسم انتخابات در اردوگاه اصولگرایان با ارایه مدل‌های مختلف ائتلافی همراه است چراکه چنددستگی‌های روزافزون در جبهه اصولگرایان که به ویژه بعد از انتخابات 88 و کمرنگ شدن حضور اصلاح‌طلبان در عرصه سیاسی به اوج خود رسیده بود، هرچه بیشتر آنها را به صرافت رسیدن به وحدت انداخت. 

حالا و در آستانه انتخابات مجلس دهم سخن از فرمول وحدت‌های دیگر با استفاده از اعداد و ارقام مختلف به گوش می‌رسد؛ فرمول‌هایی که در گذشته و نظیر آن با به کارگیری اعداد و مدل‌هایی نظیر 5+6 یا 8+7 و... به عنوان راه‌هایی برای رسیدن به وحدت در میان اصولگرایان دنبال شده بود. مدل‌هایی که در عمل چندان نتوانست منجر به یکپارچگی اصولگرایان شود.

مدل ائتلافی 5 + 6 و جبهه متحد اصولگرایان


شاید نخستین بار در آستانه انتخابات مجلس هشتم بود که با اوج گرفتن اختلاف‌نظرها در میان اصولگرایان موضوع رسیدن به اجماع و ارایه لیستی مشترک جدی شد و تلاش‌ها در این راستا به تشکیل نشستی 15 نفره به دعوت احمدی‌نژاد و با حضور غلامعلی حداد عادل، علی لاریجانی، علی اکبر ولایتی، حسین فدایی، علیرضا زاکانی، محمدرضا باهنر، صادق محصولی، حیدر مصلحی، علی‌اکبر کردان، مهدی چمران، محمدرضا رحیمی، محسن کوهکن و حبیب‌اله عسگراولادی منجر شد.
پس از برگزاری این نشست هم کارگروهی 9 نفره شامل چمران، باهنر، مصلحی، محصولی، کوهکن، فدایی، زاکانی و... ماموریت تدوین منشور اصولگرایی و توافق برای حصول به وحدت را برعهده گرفت و در نهایت، سه طیف از جریان اصولگرا، شورایی را تشکیل دادند که جبهه متحد اصولگرایان نام گرفت.
شورای مرکزی جبهه متحد اصولگرایان، شامل ۱۱ نفر یعنی یک ترکیب 5 و 6 نفره بود که شهاب‌الدین صدر و اسداله بادامچیان به نمایندگی از ۱۴ تشکل عضو «جبهه پیروان خط امام و رهبری»؛ محمدصادق محصولی و حیدر مصلحی به نمایندگی از «رایحه خوش خدمت»، حسین فدایی و علیرضا زاکانی نیز به نمایندگی از «اصولگرایان تحول‌خواه» و «جمعیت ایثارگران» در آن عضویت داشتند.
درکنار این 6 نفر که به گفته شهاب‌الدین صدر، وظایف اجرایی اصلی بردوش آنها بود نیز یک جمع 5 نفره
مرضی‌الاطراف در این شورا حضور داشت که به طور رسمی نام آنها اعلام نشد. این جمع 5 نفره که نام دیگر آن «شورای حکمیت اصولگرایان» بود، وظیفه حل و فصل اختلافات احتمالی میان گروه‌های اصولگرا را برعهده داشت.
با نتیجه موفقیت آمیزی که این مدل ائتلافی برای اصولگرایان داشت برای انتخابت مجلس نهم نیز این مدل ائتلافی مبنا قرار گرفت.

مدل ائتلافی 7 + 8 برای انتخابات مجلس نهم


در جریان انتخابات مجلس نهم موضوع وحدت با شکل‌گیری تشکل جدید جبهه پایداری با چالش‌های جدی‌تری مواجه شد. از یک سال مانده به انتخابات بحث اجماع در میان اصولگرایان با محوریت جامعتین آغاز شد. نتیجه این اقدامات با محوریت آیت‌اله مهدوی‌کنی، دبیرکل فقید جامعه روحانیت منجر به شکل‌گیری جبهه متحد اصولگرایان با فرمول ۷+۸ شد که در آن ۷ نفر به عنوان کمیته داوری و ۸ نفر به عنوان نمایندگان گروه‌های مختلف سیاسی حضور داشتند تا از طریق جلسات این کمیته، فهرست انتخاباتی اصولگرایان در شهرستان‌های
مختلف کشور تعیین شود.
کمیته داوری شامل سیدهاشم حسینی بوشهری، عباس کعبی، سیدرضا تقوی، محمدحسن ابوترابی فرد، علی اکبر ولایتی، غلامعلی حدادعادل، حبیب‌اله عسگراولادی و هیات اجرایی نیز شامل حسین فدایی، علیرضا زاکانی، محمدرضا باهنر، سیدمهدی خاموشی، کاظم جلالی بود که باید با رهبری مرحوم مهدوی‌کنی کار رسیدن اصولگرایان به اجماع را پی می‌گرفتند.
با وجود تلاش‌ها اما در نهایت جبهه پایداری لیست جداگانه‌ای در انتخابات ارایه داد و تعدادی از چهره‌های اصولگرا از جمله علی مطهری، حمیدرضا کاتوزیان، علی عباسپور نیز از لیست مشترک کنار اصولگرایان کنار گذاشته شدند تا در عمل موضوع انسجام اصولگرایان تحقق نیابد.

مدل ائتلافی 1+ 2


اما در جریان انتخابات ریاست جمهوری یازدهم با حضور پرتعداد نامزدهای اصولگرا موضوع دستیابی به وحدت باز هم به موضوعی اصلی در میان آنها تبدیل شد که هرچه بیشتر برای رسیدن به آن تلاش کردند، کمتر نتیجه گرفتند. در آن انتخابات از میان اصولگرایان نیز قالیباف، ولایتی، حداد عادل، جلیلی و محسن رضایی از جبهه اصولگرایی کاندید شده و به رقابت با هم پرداختند.
تلاش‌ها برای نزدیک کردن دیدگاه‌ها با هم و هرچه کم تعدادتر شدن نامزدها نتیجه‌ای در برنداشت اما در این میان سخن از ائتلافی سه نفره مطرح شد، ائتلافی موسوم به ائتلاف پیشرفت یا ائتلاف 2+ 1 که قرار بود یک نفر از میان سه چهره اصولگرا یعنی قالیباف، ولایتی و حداد عادل در میدان رقابت باقی مانده و دو نفر دیگر به نفع آنها از انتخابات کنار بکشند.
بر مبنای این ائتلاف که هیچ وقت معلوم نشد منظور از یک نفر در 1+2 چه کسی است، سه نفر اعلام کردند از نظریات یکدیگر در اداره کشور بعد از انتخابات استفاده کرده و در روند تصمیم‌گیری حضور خواهند داشت و برد یک نفر برابر با باخت فرد دیگر محسوب نخواهد شد.
با این حال اما این ائتلاف هم سرانجامی نداشت و نه تنها هر سه نفر در انتخابات حاضر شدند بلکه حداد عادل در آخرین روزهای رقابت نه به نفع این ائتلاف سه نفره بلکه صرفا به نفع اصولگریان از گردونه انتخابات کنار کشید.
افزون بر این اما در آستانه انتخابات ریاست جمهوری خبر رسید که پنج نفر از چهره‌های اصولگرا شامل ابوترابی، منوچهر متکی، محمدرضا باهنر، آل اسحاق و مصطفی پورمحمدی ائتلافی تشکیل داده‌اند تا در نهایت از میان آنها یک نفر کاندید انتخابات شود. این ائتلاف هم به رغم آنکه برای مدتی توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد اما در عمل به جایی نرسید و در نهایت هیچ کدام از چهره‌های آن وارد انتخابات نشدند.

مجلس دهم و چالش‌های اصولگرایان


سریال دستیابی اصولگرایان به وحدت حالا به قسمت انتخابات مجلس دهم رسیده است و این بار هم در میان خبرهای مختلفی که از تلاش‌ها برای رسیدن به اجماع و ارایه لیستی مشترک به گوش می‌رسد.
در حالی که شیخ نور آب پاکی را روی دست اصولگرایان ریخته، ولایتی در جلسات ائتلاف اصولگرایان شرکت نمی‌کند، لاریجانی راه خود را از اصولگرایان جدا کرده، قالیباف و رضایی نیز علاقه‌ای به حضور در این ائتلاف از خود نشان نداده‌اند و اکنون نوبت به علی مطهری رسیده تا از فاصله تفکرات حاکم بر این جناح سیاسی  با اصولگرایی سخن بگوید.

تصور غلط مطهری از اصولگرایی


وی که نقطه آغاز حیات سیاسی خود را مجلس هشتم می‌داند، می‌گوید: از آن مجلس به عنوان مجلس اصولگرا یاد می‌شود اما تصور من از اصولگرایی چیز دیگری بود. من انتظار دیگری از آن مجلس و نمایندگان داشتم و در عمل دیدم که اصولگرایی واقعی وجود ندارد.
مطهری که معتقد است طیف حامی احمدی‌نژاد اساسا اصولگرا نیستند، با یادآوری برخی اتفاقات رخ داده در دوران دولت او می‌گوید: در همان دوران با ماجرای وزارت کشور آقای کردان مواجه شدیم که ایشان در جلسه رای اعتماد، مدرک دکترای خود را از دانشگاه آکسفورد نشان داد و وزیر شد. همان موقع بحث‌هایی مطرح شد و من گفتم حالا که ایشان وزیر شده دیگر بی‌خیال پیگیری موضوع شوید اما وقتی جواب استعلام آمد، گفتیم درست نیست وقتی مردم متوجه دروغ شدند ما در مقابل این امر سکوت کنیم. حتی خواستار این شدیم خود دولت ایشان را برکنار و یا حتی معاون وزیر کند اما آنها نپذیرفتند و ما هم حاضر نبودیم که در مقابل
این مساله سکوت کنیم.
در هر حال و در شرایطی که به نظر می‌رسد اصولگرایان در انتخابات پیش رو با مشکلات بزرگی چون فقدان رهبری، نداشتن کاریزما و بلاتکلیفی جریان احمدی‌نژاد در این جناح، ‌روبه‌رو هستند. ریزش نیروهای آنها که در نتیجه فقدان محبوبیت گسترده اصولگرایان است، مزید بر علت شده تا این دسته از سیاسیون با چالش‌های متعددی در آستانه انتخابات روبرو باشند؛ چالش‌هایی که یکی از آنها ریزش نیرو در اردوگاه و ریزش رای در حوزه انتخابیه است.
این درحالی است که جناح مقابل آنها به لحاظ محبوبیت وضعیت بهتری نسبت به اصولگراها دارد. در مقابل ریزش راست‌ها و عدم توانایی آن‌ها در فراهم کردن زمینه ائتلافی فراگیر، چپ‌ها به دنبال تکرار تجربه موفق انتخابات ریاست جمهوری سال 92 هستند. تجربه ای که اصلاح طلبان را به خیزشی جدی برای بدست آوردن صندلی های سبز بهارستان وا داشته است.

 

ماه رویان شماره : 320