Logo3
استعفای حسین علیزاده گره موسیقی را کورتر کرد

بالاخره کش و قوس‌های فراوان در خانه موسیقی به استعفای حسین علیزاده از این خانه منجر شد تا گره موسیقی در کشور کورتر از گذشته شود. گره‌ای که شاید یکی از علت‌های کور شدنش لغو مکرر کنسرت‌ها باشد، همان دلیلی که یکی از دلایل استعفای حسین علیزاده از خانه موسیقی ایران است.

علیزاده که معتقد است برخی مسئولان به راحتی به موسیقی توهین می‌کنند، می‌افزاید: در ایران به خواست برخی اشخاص و به طور غیرقانونی کنسرت‌های موسیقی لغو می‌شود، چنانکه در ایران معمولا شش ماه از سال کنسرتی برگزار نمی‌شود.
وی می‌گوید: هیچ جای دنیا و در هیچ دولتی حتی دولت‌هایی که ما از نظر سیاسی آنها را مردود می‌دانیم با موسیقی چنین رفتاری نمی‌کنند. من به هیچ‌وجه اجازه نمی‌دهم کسی هویت مرا از من بگیرد و الان که این حرف‌ها را می‌زنم به هیچ وجه عصبانی نیستم بلکه خوشحال هستم که توانستم با این گروه ‌هنرمندان در کشور خودم کار کنم.

دو سال است که به خانه موسیقی نرفته‌ام


علیزاده با بیان اینکه دو سال است که به خانه موسیقی نرفته ام، می‌افزاید: خودم را نه عضو خانه موسیقی می‌دانم و نه عضو شورای عالی.
«علت این موضوع را هم شاید بتوان در نامه‌هایی که منتقدان خانه موسیقی منتشر کردند، یافت. من ترجیح دادم با این شرایطی که وجود داشت حضور نداشته باشم. دلیل سکوتم هم در تمام این مدت به خاطر این بوده که دوست نداشتم مخالفانم را در خانه موسیقی در موضع ضعف ببینم. باید این نکته را در نظر داشته باشیم که شخصی مثل آقای نوربخش علاوه بر اینکه مدیرعامل خانه موسیقی است، یک خواننده است و روی صحنه می‌رود.»
این حرف‌های حسین علیزاده در اوایل دی‌ماه باعث شد خانه موسیقی به نوعی یکی از مهم‌ترین حامیانش را از دست بدهد. دو هفته بعد یعنی پانزدهم دی‌ماه جلسه دوره‌ای شورای عالی خانه موسیقی ایران با حضور اعضا به ریاست محمدرضا شجریان تشکیل شد و این شورا نسبت به حرف‌های علیزاده واکنش نشان داد. جلسه‌ای که برخی علت برگزاری آن را اظهارات علیزاده و به نوعی دلجویی از او قلمداد کردند.
«اعضای شورا ضمن ابراز تاسف از عدم حضور این نوازنده و آهنگساز در جلسه با یادآوری حضور موثر وی در جلسات قبل که آخرین‌بار در خرداد ۹۳ بوده، اعلام کرد در این مدت هیچ‌گونه اظهارنظر یا نامه مکتوبی در خصوص استعفای این هنرمند دریافت نشده ضمن اینکه شورای عالی خانه موسیقی علاقه‌مندی خود را برای حضور و استفاده از نظرات این استاد برجسته در جلسات آینده اعلام می‌کند.»
با این همه شانزدهم دی‌ماه و یک روز بعد از جلسه شورای خانه موسیقی، حسین علیزاده طی نامه‌ای که در اختیار خبرگزاری‌ها قرار گرفت، رسما استعفای خود را اعلام کرد.

از هیچ‌کس دلخور نیستم


اما خود علیزاده می‌گوید: من از هیچ کس آزرده نیستم. نظرم را گفتم. تصمیم به استعفا را هم به دلایلی که ترجیح می‌دهم آن را بیان نکنم گرفته‌ام اما نباید فراموش کنیم موسیقی در کشور ما مشکلات عدیده‌ای دارد که حل خیلی‌هایش از عهده خانه موسیقی برنمی‌آید. مثل لغو کنسرت‌ها. شرایط موسیقی از همه هنر‌ها بد‌تر است، وقتی به ارشاد مراجعه می‌کنید می‌گویند از عهده ما خارج است. نه اینکه خانه موسیقی نخواهد، نمی‌تواند.
علیزاده خانه موسیقی را بازوی وزارت فرهنگ و ارشاد می‌داند و می‌گوید: حرفم این است که در ارشاد گروه‌های مختلفی وجود دارد. آیا می‌شود این گروه‌ها از خود خانه موسیقی صاحب‌نظر‌تر باشند؟ ما ذیصلاح هستیم برای موسیقی تصمیم بگیریم. اگر این را سیاسی نکنند اهالی خانه موسیقی می‌توانند بهترین تصمیم را بگیرند. اما ارشاد از کسانی کمک می‌گیرد که بیشتر دستورات اداری را اجرا می‌کنند تا اینکه از صلاحیت موسیقایی آنان بهره ببرند.
وی با طرح این سوال که آیا خانه موسیقی این سوال را از خودش نمی‌پرسد که چرا رییس شورایش ممنوع‌الکار است، می‌افزاید: یعنی خانه موسیقی نباید قبل از هر چیز پیگیر شرایط آقای شجریان شود و بعد برود سراغ ماجراهای دیگر؟ استاد بزرگی که بیش از ۵٠ سال در قلب مردم جا داشته است.

باید مدافع موسیقی داشته باشیم


این استاد تار، داشتن مدافع موسیقی در کشور را یک ضرورت می‌داند و می‌گوید: خانه موسیقی برای این تاسیس شده که بتوانیم حرف خودمان را خودمان بزنیم. هیچ قصد سیاسی هم نیست. فقط مطالبات صنفی است. اگر خانه موسیقی اعتقاد دارد که ١٠ روز باید فعالیت کند، همه جا تبلیغ شود و به رادیو و تلویزیون بروند در این تضادی هست چون بعد از این‌که ١٠ روز تمام می‌شود، کنسرت‌ها دوباره لغو می‌شود. این را از این نظر نمی‌توانم قبول کنم. باید به ارتقای موسیقی فکر کنیم. بحث‌های جدی با دولت و متولیان داشته باشیم. چرا ما می‌ترسیم با مسوولان حرف بزنیم؟ اگر موسیقی بد است رسما اعلام کنند اگر هم نیست پس دیگر این
رفتار‌ها چه معنایی دارد.

علیزاده از موضع بالا سخن می‌گوید


نامه علیزاده بلافاصله واکنش مصطفی کمال پورتراب را در پی داشت. او که یکی از حاضران در جلسه شورای خانه موسیقی بود، درباره استعفای علیزاده می‌گوید: «ایشان از موضع بالا صحبت می‌کنند. اگر علیزاده نیاز مالی داشت، صحبت‌هایش فرق می‌کرد. کسی که شکمش پر است، از شکم خالی چه خبری دارد. ایشان فقط کنسرت می‌دهد. آیا حسین علیزاده از وضعیت دانشگاه‌ها خبر دارد؟»
از ابتدای آغاز دعوای خانه موسیقی و منتقدانش، جدا از شنیدن استدلال‌ها و قضاوت بر مبنای آنها، همواره نگاه‌ها معطوف به حامیان دو طیف بوده است. اینکه چه کسانی از دو طیف حمایت می‌کنند، تلویحا به معنای برحق بودن آنها است. از وقتی حمیدرضا نوربخش، مدیر کنونی خانه موسیقی و پیروز ارجمند، مدیر مستعفی پیشین هر دو در مصاحبه‌های متعددی همدیگر را مورد نقد قرار دادند، موجی از انتقادات و دفاعیات از وضعیت خانه موسیقی به راه افتاد.
ارجمند دست به «افشاگری» زد. برای مثال او 12 آبان‌ماه در گفت‌وگو با ایلنا موارد متعددی را علیه مدیریت حمیدرضا نوربخش مطرح کرد و در پایان هم نوربخش را به مناظره رودررو دعوت کرد و گفت: «من در ‌‌نهایت امیدوارم که آقای نوربخش در مناظره‌ای رودررو مسایلی را که مطرح شد، پاسخ دهند و ما بتوانیم با ایشان گفت‌وگویی داشته باشیم.»
متقابلا نوربخش در گفت‌وگو با مهر تاکید کرد: «در پی افشاگری نیستم» و به این اظهارات پاسخ داد.
ارجمند پیش از استعفایش حکم حسن ریاحی را به عنوان دبیر جشنواره صادر کرده بود اما در حالی که مرادخانی شهریورماه امسال گفته بود: «مسئولیت برگزاری این جشنواره را به خانه موسیقی به عنوان یک نهاد حقوقی نخواهیم داد، بلکه در نظر داریم آن را به چهره‌های فعال در عرصه موسیقی واگذار کنیم. بدون شک مسئولیت برگزاری این جشنواره را به خانه موسیقی نمی‌دهیم.»
پس از استعفای ارجمند، جشنواره را به حمیدرضا نوربخش سپرد اما ماجرا با تغییر دبیری جشنواره موسیقی فجر وارد فصل تازه‌اش شد که موج تازه‌ای از انتقادات را به سمت خانه موسیقی و به‌طور خاص حمیدرضا نوربخش روانه کرد. اگرچه انتقال تصدی امور جشنواره از دفترخانه موسیقی به مدیریت جشنواره موسیقی فجر، اقدام درخوری است که تمرکززدایی دولت را در پی دارد اما واگذاری اختیار تام جشنواره به حمیدرضا نوربخش سبب شد تا مدیرعامل خانه موسیقی بیش از پیش
آماج نقد‌ها باشد.
نوربخش در برگزاری جشنواره فجر دست به تغییرات عمده زد و مدعی شد «جشنواره موسیقی فجر در دو دهه گذشته بیشتر شبیه به جشن بوده تا جشنواره» و گفت مصمم است با تغییراتی عمده و ساختاری در برگزاری جشنواره، سطح این رخداد عظیم در موسیقی را به بالا‌ترین درجه خود برساند.
به هر حال استعفای حسین علیزاده شرایط را برای خانه موسیقی سخت‌تر خواهد کرد. اگرچه حسین علیزاده تاکید کرد این یک تصمیم شخصی است اما در حرف‌هایش نقدهایی هم به خانه موسیقی داشت.
وی به شکلی ترجیع‌بند یادآور می‌شد که «من همیشه احترام همه را نگه داشته‌ام و حرف‌هایم‌ فقط به خاطر موسیقی است. من هیچ مساله شخصی با کسی ندارم. خواهش می‌کنم طوری بنویسید که جز این نباشد.»

 

ماه رویان شماره : 318