Logo3
داور جشنواره‌ موسیقی فجر

یک نوازنده‌ تنبک می‌گوید: اهالی موسیقی باید کنار هم جمع شوند و اتاق فکری را برای پیشبرد اهداف موسیقی ایجاد کنند.

نوید افقه می‌گوید: ما به اندازه‌ کافی از برخی افراد، بازی سیاسی خورده‌ایم و اصلا نسبت به این موضوع شک ندارم. پیش از این، به منتقدانی که به‌تازگی حمایت‌شان را از جشنواره‌ موسیقی فجر برداشتند، گفتم که شرایط موسیقی در کشور مدت‌ها به همین روال جلو رفته است.


وی معتقد است: ما بازی را به مسئولان فرهنگی کشور باخته‌ایم به این دلیل که کار سیاسی نکردیم. فعالان عرصه موسیقی به‌لحاظ هنری توانسته‌اند به جایگاه‌های ارزشمند و مقام استادی دست یابند اما نتوانستند در مقام عمل، از کیان موسیقی دفاع کنند. به همین دلیل هر وقت مدیری در عرصه‌ موسیقی بر سر کار می‌آید، نگاه ما به‌عنوان اهالی موسیقی از پایین به بالا است و درست طبق همین نوع نگاه، همه ما آرزو می‌کنیم، او چرخه موسیقی را دچار مشکل نکند.
این داور جشنواره موسیقی فجر با اشاره به انتقادات مطرح ‌شده از سوی برخی هنرمندان و پیشکسوتان عرصه موسیقی درباره محدودیت در توجه به موسیقی در کشور فقط در ایام جشنواره می‌افزاید: دفاع از مقام موسیقی باید سال‌ها پیش در کشور اتفاق می‌افتاد، نه حالا این هنر حدود چهار دهه در ابهام به فعالیتش ادامه داده است. این‌که فقط 10 روز در کشور ما موسیقی ارج و قرب پیدا می‌کند، به امروز و دیروز مربوط نیست. دوستان من به‌عنوان پیشکسوتان موسیقی اگر به این روند اعتراض داشتند، باید سال‌ها پیش این اعتراض را اعلام می‌کردند چون چنین مواجهه‌ای با موسیقی دیگر در ایران عادی شده است.
وی ادامه می‌دهد: دیگر زمان این صحبت‌ها گذشته است و امروز باید با آقای مرادخانی به‌عنوان مدیر بخش موسیقی و معاون حوزه هنری بنشینیم و مواضع خود را با شرایط امروز توضیح دهیم. خدا را شکر امروز موسیقی در ایران توانسته صاحب اقتصاد جدی شود و از طرف دیگر، ما در مواجهه با مسئولان فرهنگی کشور در بحث موسیقی، در اکثریت هستیم در حالی که مدیران در اقلیت هستند.
افقه از عملکرد اهالی موسیقی در مسیر رشد پیشبرد اهداف هنری و صنفی این هنر در کشور انتقاد می کند و با تاکید بر توانمندی بالای هنر موسیقی در هر کشوری، می‌گوید: متاسفانه ما نتوانستیم از توانمندی‌ها و امکانات موسیقی استفاده کنیم. امروز موسیقی نشان داد که می‌تواند به‌عنوان یک کالای اقتصادی پر مشتری در چرخه‌ تولید کالاهای فرهنگی فعالیت کند. بر همین اساس، اهالی موسیقی باید کنار هم جمع شوند و اتاق فکری را برای پیشبرد اهداف موسیقی ایجاد کنند. اگر این تجمع‌ها تا امروز نتیجه نداده، دلیلش نبودن همدلی و آگاهی نسبت به اصولی است که از طریق آن می‌توان با دیپلماسی به تحقق اهداف نزدیک‌تر شد.
این نوازنده موسیقی ایرانی یادآوری می‌کند: باید ابتدا درباره‌ وضعیت موسیقی و خواست مدیریت فرهنگی کشور در رابطه با موسیقی صحبت کنیم. ما در دوره‌ای از ساز و کارهای سیاسی مانند قهر کردن، نهیب زدن و حضور شخصیت‌های کاریزماتیک، بهره‌ کافی را نبرده‌ایم چون نمی‌دانستیم چه کسی باید چه چیزی را بگوید. از سوی دیگر فعالیت‌هایی که تا امروز به‌عنوان حرکت صنفی معرفی شده، به معنای واقعی کلمه عملی نشده و بیشتر از یک اقدام صنفی شبیه حرکتی اطلاعاتی بوده است. ما در مواجهه با مسئولان دولتی باید اقدامات سیاسی انجام می‌دادیم اما این کار را نکردیم چون بینش آن را نداشتیم.
وی دوگانگی نگاه به فرهنگ توسط مسئولان فرهنگی در داخل و خارج از کشور را به‌عنوان یکی دیگر از مشکلات موجود بر سر راه هنر به‌ویژه موسیقی دانست و با اشاره به صحبت‌های رایزنان فرهنگی ایران در کشورهای خارجی، می افزاید: من قبول دارم که مسئولان کشور توجه به موسیقی را به همین دهه محدود کرده‌اند چون به هر صورت در مواردی و برای مدت خاصی به آن نیاز دارند.
وی معتقد است: اساسا فرهنگ برای مردان سیاست در برخی نقاط لازم است چون می‌توانند از این طریق برند خود را به دیگران بفروشند و ویترینی فرهنگی برای خودشان دست‌وپا کنند. نگاه و بیان رایزنان فرهنگی کشور در خارج از مرزها نیز به‌نحوی است که من در تجربه سفر به خارج از کشور (از طریق سازمان فرهنگ و ارتباطات) در مواجهه با سخنان یکی از همین دوستان، به وجد آمدم چون چنان گرم و دل‌انگیز از مظاهر و نکات فرهنگی ایران صحبت می‌کرد که هر شنونده‌ای را به شوق می‌آورد.
افقه همچنیندر ادامه تاکید کرد: اما مساله این است که وقتی پا به این طرف مرز و داخل کشور می‌رسد، تمام آن حرف‌های زیبا به پایان می‌رسد و در سطح جامعه ظهور بیرونی ندارد. دلیل این دوگانگی کاملا مشخص است چون فرهنگ در آن طرف مرزهای کشور، ویترینی است که باید در مواجهه با دیگر فرهنگ‌ها از ایران عرضه شود و بی‌توجهی به مظاهر فرهنگی در داخل مرزها نیز دلایل کاملا روشنی دارد.

 

ماه رویان شماره : 321