Logo3

ضیا عربشاهی

ماه‌رویان -علیرضا اشرف
باشگاه پرسپولیس، ‌این روزها احوال خوشی ندارد. حمیدرضا سیاسی مدیرعامل ‌این باشگاه، به دلیلی که هنوز به طور دقیق برای همکاران خودش هم مشخص نیست به زندان رفته و کارهای اجرایی باشگاه هم روی زمین مانده است. آن‌هم در روزهایی که پرسپولیس باید به فکر جذب بازیکنان جدید و تقویت تیمی‌ برای حضوری قدرتمند در لیگ قهرمانان آسیا داشته باشد. در همین زمینه، خبرنگار ماه‌رویان با ابراهیم آشتیانی یکی از بازیکنان سال‌های نخست تشکیل پرسپولیس هم‌کلام شد

می‌دانید که پرسپولیس به دلیل بازداشت سیاسی، مدتی است بدون مدیرعامل اداره می‌شود. از طرفی باشگاه در حال از دست دادن مهلت نقل و انتقالات است. به عنوان بازیکنی که سال‌ها در پرسپولیس بازی کرده چه نظری راجع به شرایط به‌وجود آمده دارید؟

راه‌حل‌ این موضوع، در نگاه اول خیلی ساده است. وزارت ورزش وقتی دید که سیاسی به زندان رفته باید سریعا دست به کار می‌شد و یک مدیر را هرچند به صورت موقت به جای او منصوب می‌کرد. به هر حال نمی‌شود که کارهای باشگاه را هیچ‌کس انجام ندهد. آقای خادم و وزیر ورزش حتما از ‌این موضوع مطلع شده بودند که سیاسی مدتی در زندان خواهد بود و تعجب می‌کنم چرا از آن موقع تا به حال مدیری برای باشگاه انتخاب نکرده‌اند. خادم خودش ورزشکار است و باید فکری به حال ‌این وضعیت می‌کرد. دوستان خودشان می‌دانند که ‌این تیم چقدر پرطرفدار است و برای مردم اهمیت دارد. وقتی وزارت ورزش به عنوان صاحب باشگاه و متولی ورزش کمکی نمی‌کند، هواداران از چه کسی توقع داشته باشند؟ الان تیم در مقطع زمانی مهمی ‌است. سرمربی تیم می‌خواهد تیمش را برای حضور در آسیا تقویت کند اما نه مدیری هست که بر جذب بازیکن نظارت داشته باشد و نه حتی کسی که برای مسایل مالی به سرمربی اطمینان بدهد. بازیکنی که می‌خواهد جذب یک تیم شود ابتدا بخشی از پولش را می‌گیرد، حال به نظر شما با ‌این وضعیت، کسی حاضر می‌شود به پرسپولیس بیاید؟
فکر می‌کنید دلیل ‌این بی‌برنامگی‌ها چیست؟


من هم نمی‌دانم چرا مسئولان وزارت خانه ‌این‌قدر سهل‌انگاری می‌کنند. متاسفانه در سال‌های اخیر تفکری جاافتاده که انگار می‌خواهند پرسپولیس و استقلال را تضعیف کنند و به قول خودشان فوتبال را از حالت دوقطبی خارج کنند. اما آقایان! هیچ‌وقت گول نخورید. هرزمان که پرسپولیس و استقلال قدرتمند بوده‌اند تیم ملی ما هم در سطح بالایی بوده است. شما الان در هر کشوری که نگاه کنید دو، سه تیم هستند که قدرت بلامنازع کشورشان هستند و بیشترین بازیکنان را در تیم ملی همان تیم‌ها دارند. در اسپانیا بارسلونا و رئال مادرید، در آلمان بایرن مونیخ و دورتموند، در فرانسه پاری‌سن‌ژرمن و لیون. درست است که تیم‌هایی مثل فولاد، نفت و سپاهان خوب نتیجه می‌گیرند اما فراموش نکنید ‌این تیم‌های صنعتی نمی‌توانند مثل پرسپولیس و استقلال تماشاگر جذب کنند و مردم را با فوتبال آشتی دهند. من همیشه گفته‌ام که همه بازیکنان فوتبال ما به جز لژیونرها در یک سطح هستند. دلیل ‌این‌که نفت موفق می‌شود ‌این است که مطبوعات روی ‌این تیم زوم نمی‌کنند، وضع مالی‌شان خوب است و بازیکنان به موقع چک‌هایشان پاس می‌شود. مثل بازیکنان پرسپولیس و استقلال نیست که هر روز دغدغه شرایط مالی و چک عقب‌افتاده‌شان را داشته باشند. بنابراین تفاوت بازیکنان ما در وضعیت روحی روانی آنهاست که قطعا با توجه به ‌این موارد، بازیکنان تیم‌هایی نظیر نفت روحیه بالاتری هم دارند؛ چرا باید به پرسپولیس و استقلال کم‌توجهی شود؟ شما شک نکنید که در سال‌های آینده هم ‌این دو باشگاه کماکان محبوب خواهند ماند و کسی نمی‌تواند آنها را ضعیف یا از دور خارج کند. ‌این دو تیم همیشه در دل مردم هستند و هر زمان که آنها قوی باشند می‌توانیم انتظار داشته باشیم که تیم ملی ما هم موفق باشد.
یعنی شما معتقدید‌ این اتفاقات هم نشات‌گرفته از همین جریانی است که به دنبال تضعیف
سرخابی‌ها است؟
اگر ‌این‌گونه نیست پس چرا وزارت ورزش برای سر و سامان دادن به مشکلات پرسپولیس قدمی ‌برنمی‌دارد؟ وزیر ورزش می‌تواند با استفاده از قدرتی که دارد ظرف 24 ساعت یک مدیرعامل برای باشگاه انتخاب کند اما هنوز ‌این کار را انجام نداده است. دوستان از زمانی که کار را در دست گرفته‌اند طبل مخالفت با فوتبال را محکم می‌کوبند. به چه علت؟ بعضی افراد نیز در تلویزیون با سوءاستفاده از آنتن صداوسیما به بازیکنان فوتبال حمله می‌کنند که چرا فلان مقدار پول می‌گیرد. خب چرا یک فوتبالیست نباید 800 میلیون تومان بگیرد وقتی که با ‌این پول نمی‌تواند به راحتی یک آپارتمان بخرد؟ 800 میلیون الان در مملکت ما پولی است؟ امید روانخواه، بازیکن استقلال در 22 سالگی مصدوم شد و دیگر نتوانست به فوتبال ادامه دهد. حالا چه کسی است که به دادش برسد؟ اگر فوتبالیستی مصدوم شود باید بقیه عمرش را چگونه بگذراند؟ ‌این پول حق فوتبالیست است اما آقایان با دلیل‌های واهی می‌خواهند آن را پیش مردم بد جلوه دهند. برای پرسپولیس هم مشکلات فراوان‌ایجاد می‌کنند. از یک سو دست و بال درخشان را بسته‌اند و نمی‌گذارند بازیکن بخرد. از سوی دیگر، هر روز اسم یک مربی خارجی را در بوق و کرنا می‌کنند که می‌خواهد جای او را بگیرد. مربی می‌تواند در ‌این شرایط آرامش داشته باشد؟ مگر مربی ‌ایرانی چه چیزی کمتر از کرانچار و برانکو دارد؟ من از وزیر ورزش که تا الان بی‌توجهی کرده خواهش می‌کنم محیط کار را برای مربیان ‌ایرانی و امثال درخشان فراهم کنند. پرسپولیس باید در آسیا بازی کند و پای آبروی فوتبال کشور در میان است. برند پرسپولیس به تنهایی کافی است که اسپانسرهای بزرگ برای حمایت از ‌این تیم در آسیا پیشقدم شوند. اگر هم افرادی مثل هدایتی که عاشق پرسپولیس هستند می‌خواهند کمک مالی کنند، راه را برایشان باز کنند تا یک تیم مردمی ‌بیش از ‌این رنگ ناآرامی ‌
را به خود نبیند.