Logo3
انتقاد مدافع سابق سرخ‌ها از وزیر ورزش

انصاریان: آقای وزیر! شما گل‌تان را برای پرسپولیس زدید

ماه‌رویان -علیرضا اشرف/ علی انصاریان معتقد است وزیر ورزش در ناکامی‌های اخیر پرسپولیس نقش پررنگی داشته است. او در گفت‌وگو با هفته‌نامه ماه‌رویان بر این موضوع تاکید کرد که فوتبال ایران نیاز به مدیران باتجربه و کاربلد دارد. مدافع سابق پرسپولیس و تیم ملی هم‌چنین می‌گوید تیم ملی خوب بازی نمی‌کند اما کی‌روش بهترین گزینه برای ایران است و باید بماند.

حتما موافق هستید که اوضاع پرسپولیس به هیچ وجه مناسب نیست. وضعیت نامشخص مدیریتی، باخت‌های متعدد و شرایط نامساعد در لیگ برتر باعث شده هواداران این تیم نگران وضعیت سرخ‌ها در آسیا باشند.
وضعیتی که الان پرسپولیس دارد خیلی بد است؛ نداشتن ثبات مدیریتی همه چیز را در این باشگاه خراب کرده و هنوز که هنوز است فوتبال ما مشکل مدیریتی دارد. به غیر از سپاهان، ذوب آهن و فولاد که هر سه در مقطعی با مدیریت طولانی و درست توانستند به نتایج خوب در ایران و آسیا برسند، ماجرا در پرسپولیس کاملا برعکس است. از ابتدای فصل تاکنون سه مدیر عوض شده و این روند در چند سال گذشته هم وجود داشته و شرایط این تیم برای آسیا هم اصلا خوب نیست. آن‌ها در نیم فصل هم نتوانستند یارگیری مناسبی داشته باشند و اگر فکری به حال این وضعیت نشود شاید خدای ناکرده آبروریزی بدی در آسیا بشود.
چرا این عدم ثبات مدیریتی فقط برای پرسپولیس رخ داده؟ به طور مثال استقلال هم توسط وزارت ورزش اداره می‌شود اما این باشگاه در طول 5 سال فقط دو مدیر عوض کرده اما پرسپولیس تنها در یک سال گذشته 5 مدیر به خود دیده است!
به هر حال شرایط پرسپولیس خاص‌تر است. یک مطلب بگویم؛ زمانی که من به پرسپولیس رفتم ملی‌پوش بودم و پرسپولیس جای درست کردن بازیکن نیست بلکه باید از قبل بزرگ بوده باشد و به پرسپولیس بیاید. در چند سال گذشته چند بازیکن به پرسپولیس آمدند که بعد از مدتی از این تیم رفتند و کلا محو شدند. حتی مربی بعدی هم آن‌ها را نخواست و به نظر من این خیانت در حق بازیکنان است. یک مثال برای شما می‌زنم؛ باشگاه رئال مادرید سه تیم A- B- C در رده بزرگسالان دارد که وقتی بازیکنی در این تیم‌ها پیشرفت می‌کند به تیم اصلی آورده می‌شود و همه هم از بازیکنان اسمی دنیا هستند. اما اخیرا بازیکنانی به پرسپولیس آمده‌اند که ما اصلا اسم آنان را هم نشنیده‌ایم و من هنوز این موضوع را برای خودم هضم نکرده‌ام. زمانی که من در پرسپولیس بودم تیم 14 ملی‌پوش داشت. من، علی کریمی و حامد کاویانپور از تیم ملی به پرسپولیس آمده بودیم و وقتی وارد تیم شدیم دیدیم عجب بازیکنانی! باید هر روز کلی بیشتر می‌دویدیم تا بتوانیم در ترکیب ثابت قرار بگیریم. با این وجود شاید مشکلات مالی باعث شد که پرسپولیس نتواند در نیم فصل بازیکنان خوبی را جذب کند اما الان این تیم در همه خطوط مشکل دارد. متاسفانه در دو، سه سال اخیر تعداد تماشاگرانی که برای بازی‌های پرسپولیس به ورزشگاه می آیند هم کم شده. زمانی بود که برای تمرین پرسپولیس دو سه هزار نفر به ورزشگاه می‌آمدند اما الان همین تعداد از بازی‌هایش استقبال می‌کنند. یادم می‌آید یک بار در یک روز وسط هفته با پاس بازی داشتیم که 95 هزار نفر به ورزشگاه آمدند و من گل پرسپولیس را زدم.
فکر می‌کنید نقش وزارت ورزش در ناکامی‌های اخیر پرسپولیس چقدر است؟
وزارت ورزش اگر می‌خواست شرایط را مدیریت کند باید خیلی زودتر دخالت می‌کرد. متاسفانه پرسپولیس هیچ‌وقت خصوصی نمی‌شود و از آن طرف هم مدیران خوبی نیستند که برای این باشگاه تصمیم‌گیری کنند. من از اظهارات آقای گودرزی درباره وضعیت پرسپولیس تعجب کردم. ایشان گفته بود: «من که نمی‌توانم به زمین بروم و برای پرسپولیس گلزنی کنم» اما باید به وزیر ورزش بگویم که مگر کسی از شما خواسته بود که گل بزنید؟ اصلا شما گل‌تان را برای پرسپولیس زدید آن‌هم با انتخاب این مدیران. من یک سوال دارم، مگر هیات مدیره را خادم انتخاب نکرد؟ مگر شما خادم را مسئول امور این دو باشگاه نکردید؟ پس چطور می‌توانید ادعا کنید که در شرایط این باشگاه نقشی نداشته‌اید؟ من امیر خادم را دوست دارم؛ او یک قهرمان کشتی و یک انسان خوب و دوست داشتنی ما او باید به کشتی برود و به برادرش رسول کمک کند. به نظر من آقای وزیر با تصمیم‌هایی که برای پرسپولیس گرفته گلش را زده و اصلا آقای گل شد! متاسفانه ما مدیران پاسخگویی نداریم؛ الان در اهواز مردم نمی‌توانند نفس بکشند در حالی که اهوازی‌ها در طول 8 سال جنگ نگذاشتند عراقی‌ها نفس بکشند اما حالا خودشان هم نمی‌توانند نفس بکشند.
از پرسپولیس فاصله بگیریم و درباره تیم ملی صحبت کنیم. بعد از جام ملت‌های آسیا و حذف ایران در مرحله یک چهارم نهایی، جو خاصی در میان مربیان و دیگر قشرهای فوتبال ایجاد شده به نوعی که دو گروه موافقان و مخالفان کی‌روش به وجود آمده‌اند.
من معتقد هستم تیم ملی اصلا خوب بازی نمی‌کند اما تیم مورینیو هم خوب بازی نکرد و قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد. با بودن کی‌روش وزن و شخصیت تیم ملی ما هم بالا می‌رود. اگر باشد، همه دنیا فوتبال ما را با نام او می‌شناسند. به هر حال آدم بزرگی در فوتبال جهان است و سرمربی رئال مادرید و پرتغال بوده. به نظر من باید از تجربه‌های او استفاده کنیم و این دشمنی‌ها را هم کنار بگذاریم. با خودمان صادق باشیم و یادمان نرود که الان بهترین گزینه برای تیم ملی کی‌روش است و باید به او کمک کنیم که در تیم ملی موفق باشد.
نکته مهم حمایت اکثر مردم و فوتبالدوستان از این مربی پرتغالی است که در برنامه 90 هم مشخص شد طبق نظر آنها کی‌روش مربی موفقی بوده.
بله. وقتی از تیمی که بازنده بوده در بازگشت به کشور این‌گونه استقبال می‌شود یعنی همه مردم از عملکرد تیم ملی رضایت داشته‌اند. البته این خیلی بد است که ما به محض این‌که می‌بینیم یک نفر محبوب شده و در میان مردم به جایگاه خوبی رسیده می‌خواهیم او را به زیر بکشیم. این در حالی است که باید به جای این کار برای آن شخص قلاب بگیریم تا بالاتر هم برود.
فوتبال ما در نهایت چه زمانی می‌تواند با یک برنامه‌ریزی طولانی مدت به جایگاهی که می‌خواهد برسد؟
من نمی‌دانم که الان ما با چه دلیلی و با کدام امکانات خود را نامزد میزبانی جام ملت‌های آسیا در سال 2019 کرده‌ایم؟ بعد از ورزشگاه آزادی هنوز یک استادیوم مدرن و حرفه‌ای نساخته‌ایم، در حالی که در امارات و قطر روند ساخت این‌گونه ورزشگاه‌ها هر سال سریع‌تر می‌شود. فوتبال ما قبل از هر چیز به مدیریت خوب نیاز دارد. یک مثال می‌زنم؛ اگر در خانه که مدیر آن پدر است، مدیریت درست اتفاق نیفتد و در اواسط ماه همه منابع مالی خانه خرج شود، چه کسی مقصر است؟ در ابعاد بزرگ‌تر هم تاثیر مدیریت بر یک سازمان خیلی مهم است. چرا امثال محمد دادکان باید در خانه بنشینند؟ چرا از شخصی مثل صفایی فراهانی استفاده نمی‌کنیم؟ خیلی از مربیان قدیمی فوتبال هستند که الان توجهی به آن‌ها نمی‌شود. علی پروین، ناصر ابراهیمی و مهدی مناجاتی و خیلی از مربیان دیگر هستند که تجربه آن‌ها می‌تواند مشکلات ریز و درشت فوتبال را حل کند. من نمی‌گویم که به آن‌ها تیم بدهید اما به عنوان مشاور هم که شده می‌توانیم آن‌ها را کنار خودمان داشته باشیم. واقعا هنوز هم این رسم بین ما وجود دارد که هر وقت بزرگی یا پیشکسوتی روی تخت بیمارستان رفت تازه یادش بیفتیم؟ این خیلی بد است. همه کسانی که روزگاری برای این فوتبال زحمت کشیده‌اند نیاز به توجه و محبت دارند و اصلا درست نیست که در زمان مریضی یا خدای ناکرده بعد از مرگشان به یاد آنان بیفتیم. ای کاش برای این حرف‌ها گوش شنوایی باشد. صحبت درباره فوتبال زیاد است اما امیدوارم این رشته به عنوان ورزشی که در قلب همه مردم است، بالاخره به حقش برسد و همه را خوشحال کند.