Logo3

یادداشت    محمد جوادشلتوک کار  *

اوس! نه تنها کاراته که به جرات می‌توان گفت هرکجا نامی از ورزش‌های رزمی به میان آورده می‌شود، ناخودآگاه نام استاد فرهاد وارسته در ذهن اهالی این دسته از ورزش متبادر می‌شود.
استاد فرهاد وارسته، پدر کاراته ایران، بنیانگذار کاراته در ایران و تنها ایرانی دارای دان 10 کاراته و تنها فرد غیرآسیای شرقی که رسما از سوی کاراته ژاپن مجاز به ایجاد سبکی از کاراته شناخته شده‌ بود؛ پس از تحمل یک دوره بیماری دارفانی را وداع گفت تا اولین رییس فدراسیون کاراته ایران با گنجینه‌ای از اسرار، این دیار خاکی را برای رسیدن به معبود ترک کند.


استاد فرهاد وارسته که برای اولین‌بار ورزش رزمی در سال 1342 و با معرفی سبک صد درصد ایرانی کان ذن ریو به ایرانیان معرفی کرد؛ تنها ایرانی بود که توانست مدت‌ها بر کرسی نایب رییسی فدراسیون جهانی کاراته تکیه زند. شینان وارسته که یک فارغ التحصیل دانشگاهی بود، توانست با تلفیقی از ورزش جذاب کاراته و شعور فرهیختگی، ورزشی را به جامعه ایرانی معرفی کند که خیلی زود مورد استقبال این جامعه به‌خصوص قشر جوان آن قرار گیرد. استاد وارسته که نمونه واقعی یک کاراته‌کا یعنی فردی موفق و الگو در تمام ابعاد زندگی است و در هر مبارزه با دست خالی برای جامعه، ارمغانی آورد که با توجه به آموزه‌های دینی و فرهنگی موجود درآن مستعد پذیرش ورزشی برپایه اصول و ریشه‌های اعتقادی براساس اصل جوانمردی بود.
در واقع می‌توان ورود کاراته به ایران را به مثابه نقطه عطفی در تاریخ ورزش ایران دانست؛ نقطه عطفی که شور جوانان این مملکت را در مسیر شعور قرار داد و از جوان پرانرژی ایرانی، کاراته‌کایی باوقارساخت تا ببری باشد با چنگال تیز که از کنار آهویی به آرامی عبور می‌کند.نسلی که استاد فرهاد وارسته پرورش داد تا در تاریخ ورزش ایران به عنوان اولین مردان ملی‌پوش این مملکت در رشته کاراته لقب بگیرند که بعدها هرکدام برای خود نام و اعتباری در کاراته جهان شدند تا نام و اعتبار شینان وارسته بازهم بر تارخ
ورزش این کشور بدرخشد.
محمد اتحاد، فرخ مشفق، جمشيد سليمي، محمدرضا نصرتيان و ميردامادي اولین کسانی بودند که استاد وارسته آن‌ها را با هزینه شخصی به همراه خود و در قالب تیم ملی کاراته ایران در سال1972 به مسابقات جهانی برد تا نام ایران این‌بار با کاراته آن به جهانیان معرفی شود. در هر حال وارسته‌ای که وارستگی کاراته را برای ایرانیان به ارمغان آورد، در اسفند سال جاری جان به جان آفرین تسلیم کرد تا با رفتنش هم درس بزرگی به هنرجویان و اهالی کاراته دهد؛ درسی که به کاراته‌کاها آموخت دنیای فانی قصد ندارد با هیچ‌کس حتی بنیانگذار کاراته ایران هم رسم وفاداری پیشه کند. روحش شاد. اوس!
* هنرجوی کاراته