Logo3
Shirzad Ahmad

صحبت‌های رییس‌جمهور پیشین ایران یک‌بار دیگر در فضای مجازی بازتاب‌های زیادی داشت.

با این حال، این صحبت‌ها با آنچه در گذشته بیان می‌شد، تفاوتی اساسی دارد. در آن زمان محمود احمدی‌‌نژاد، رییس‌ دولت بود و پیامد صحبت‌هایش متوجه مردم ایران می‌شد اما امروز او در جایگاه سابق قرار ندارد و پیامد صحبت‌‌هایش برخلاف قبل، ‌تنها متوجه خود او و اطرافیانش خواهد بود.


این‌که هوگو چاوز چه اعتقاداتی داشته است بیشتر از آن‌که دردی از مردم دوا کند، بدل به یک شوخی سیاسی خواهد شد اما به نظر می‌رسد بیشتر تلاشی برای تغییر فضا باشد. در واقع اتفاقاتی که بعد از صدور حکم محمدرضا رحیمی رخ داد از دو جهت به احمدی‌نژاد برمی ‌گردد. از یک سو افشای تخلف معاون اول وی، نمره‌ای منفی برای دولتی بود که سال‌ها ادعای پاکدستی داشت اما اصل موضوع هنگامی روی داد که احمدی‌نژاد از عضو ارشد کابینه خود اعلام برائت کرد. البته نمی‌توان عدم ‌حمایت وی از فردی که مرتکب تخلف شده را مورد انتقاد قرار داد بلکه باید او را از این منظر تحسین هم کرد، اما به نظر می‌رسد کنش و واکنش احمدی‌نژاد و رحیمی، نقطه پایانی باشد بر حیات جریان احمدی‌نژاد و دیگر هیچ راه بازگشتی برای آن‌ها باقی نگذارد.
محمود احمدی‌نژاد در آن زمان که بر سریر قدرت بود و همه نهادهای کشور از وی حمایت می‌کردند، به جوانمردی و این‌که از نیروهای خود تمام ‌قد دفاع می‌کند، معروف شده بود. نکته قابل توجه دیگر این‌که اظهارات رحیمی در مورد احمدی‌نژاد به همان مسایلی برمی‌گردد که اصلاح‌‌طلبان در کارزار انتخاباتی سال 88 عنوان می‌کردند. به نظر می‌رسد اتفاقاتی که در روزهای اخیر بر سر موضوع محکومیت رحیمی رخ داده، شکست سنگین دیگری برای مجموعه اصول‌گرایان است به خصوص آنجا که محمدرضا رحیمی از منابع مالی هنگفتی سخن به میان آورد که در اختیار 170 کاندیدای اصول‌گرای مجلس هشتم قرار داده است.
این‌ها مسایلی است که باید مشخص و روشن شود؛ تک‌تک جملاتی که رحیمی در آن نامه گفته یا دروغ است که باید مشخص شود و یا سرنخ‌هایی است که باید انتهای آن آشکار شود؛ پس نباید از کنار این مسئله به راحتی گذشت.
* نماینده اسبق مجلس