Logo3

رخ نمایی 838 شهید در اولین یادواره شهدای سادات فارس

ماه‌رویان- محمدحسن شلتوک‌کار
روزهایی که جنگ آغاز شد، چند نسل دست به دست هم دادند تا برای اولین بار ذره‌ای از خاک میهن از تن ایرانی با تاریخ چند هزار ساله جدا نشود. پیرانی که جنگ جهانی دوم را به خاطر داشتند؛ جوانانی که جنگ را ندیده بودند و تنها خاطرات آن درک کرده بودند و نوجوانانی که شاید هنوز مو‌های پشت لبشان سبز نشده بود رفتند برای آن‌که این بار حتی یک سانتی‌متر از خاک ایران کم نشود.


آنان که به جنگ رفتند، در یک کنش فراگیر دست به دست یکدیگر دادند تا به هر قیمتی که هزینه‌اش باشد؛ مدافع حریم کشور باشند. روزهای جنگ روزهای اتحاد و همدلی است و در برگ برگ تاریخ آن نقش‌آفرینی زنان و مردان و کودکانی را می‌بینید که هر یک برای خود یک قهرمان ملی هستند.
جنگ و خط مقدم آن، آرش کمانگیر بسیاری به خود دیده است. درفش کاویانیش هیچ‌گاه به زمین نیفتاد و این استواری و پایداری دلیلش تنها مردمی بودن جبهه‌ها بود. دفاع مقدس را نمی‌توان جز با رنگ مردمی بودن بر بوم تاریخ نقاشی کرد و در آن روزها هر کسی و به هر طریقی که می‌توانست به دفاع از وطن پرداخت.
دوران دفاع مقدس، دوران آفرینش قهرمانی‌ها و خلق الگوهای بزرگ حافظان میهن است. این علاقه به میهن و مرز بوم زمانی رنگ پرمعناتری به خود می‌گیرد که با دین هم نوا می‌شود و جبهه نه تنها میدانی برای قهرمانی‌ها بلکه به کلاس درسی برای اوج اخلاق و معنویت می‌شود.
جبهه‌های جنگ از سرپل‌ذهاب و سوسنگرد تا آبادان و اهواز و اروند کسانی را به خود دید که شاد برای گرامیداشت آن‌ها هر کار و تلاشی که انجام دهیم کوچک باشد و حق مطلب ادا نگردد.
جنگ زمانی به یک تاریخ ماندگار تبدیل می‌شود که از هر جای ایران، از آرارات، سرخس و گواتر آمدند تا خرمشهر سقوط نکند. در آن روزها مردم این خاک فریاد زندند: «تفنگم در دست و سرودم بر لب همه ایران را می‌بوسم.»
جنگ و دوران دفاع مقدس بخشی از تاریخ این کشور است که هر استان، شهر، روستا و مردمانش در آفرینش آن نقش داشته‌اند و به همین دلیل در عبور از نسل‌ها هیچ‌گاه در ذهن‌ها کم رنگ نشد.
در حکایت دفاع مقدس همه نقش داشته و دارند و مهم نیست کدام استان و کدام شهر چند شهید و جانباز تقدیم این پایمردی و پایداری در حفظ حریم کشور کرده‌اند. مهم این است هر جا که می‌توانیم و امکان دارد چراغ و پرچم دفاع مقدس را برافرازیم. شاید با همین اندیشه است که یادواره شهدا با موضوعات مختلف در هر نقطه و هر جا برگزار می‌شود تا شرح این حماسه و قهرمانی‌ها هیچ‌گاه
به فراموشی سپرده نشود.
رخ نمایی 838 شهید در اولین یادواره شهدای سادات در استان فارس، حرکتی است که شاید برای اولین بار در کشور به سرانجام رسید و شهر شیراز که هم پایتخت فرهنگ و ادب است و هم عنوان سومین حرم اهل بیت(ع) را یدک می‌کشد، توانست سرآغاز خوبی باشد برای بزرگداشت کسانی که درهم تنیدگی سیادت، رشادت و شهادت تنها در واژگان
زندگی آن‌ها معنا پیدا می‌کند.
540 سادات شهید فارس که میانگین سنی آن‌ها 20 سال است و 65 درصد این شهدا از 17 سال تا 25 سال سن داشته‌اند. 210 نفر از اعضای سپاه پایداران، 164 ارتشی، 21 سید روحانی و... همان ساداتی هستند که شهر شیراز میزبان بزرگداشت آنان در اولین یادواره شهدای سادات استان فارس بود. در میان نام‌های شهدای سادات فارس از درخت شهید 12 ساله تا مرد سید 64 ساله را می‌بینیم؛ از نظامی تا طلبه، از مغازه‌دار تا کارگر، از نوجوان تا پیرمرد در میان آن‌ها دیده می‌شود و این موضوع بازهم یادآوری می‌کند که دفاع مقدس، دفاعی کاملا مردمی از کیان دین و کشور بود.
18 نفر از سادات شهید استان فارس از ناحیه پهلو به شهادت رسیده‌اند. گرامیداشت نسل کوثری که در این یادواره یاد و خاطره آن‌ها بازخوانی شد؛ در واقع بزرگداشت و تکریم حضرت فاطمه زهرا(س) بود که در ایام فاطمیه شکل گرفت و از این منظر نیز می‌توان به موضوع نگاه کرد. البته این پایان راه بزرگداشت شهدا نیست چراکه مسیر شهدا ادامه دارد و این راه پایانی ندارد.