Logo3

به نظر مي‌رسد سمفوني وحدت اصولگرايان به مديريت موحدي کرماني و حداد عادل به مرحله آخر اجرا رسيده و قرار است ليست نهايي اين جريان طي روزهاي اخير منتشر شود؛ ليستي که البته زودتر در رسانه‌ها منتشر شد. 

آن‌گونه که کانال روزنامه ايران در فضاي مجازي منتشر کرده است، در اين ليست سهم پايداري: 14 نفر معادل 46 درصد، سهم جمعيت ايثارگران: 9 نفر معادل30 درصد، سهم موتلفه: 3 نفر از معادل10 درصد، جامعه روحانيت: 2 نفر از معادل 6 درصد است.


در همين ارتباط سجادي، سخنگوي جبهه پيروان خط امام و رهبري به‌عنوان بزرگ‌ترین تشکل سياسي اصولگرايان در اعتراض به اين ليست منتشره گفت: «جبهه پيروان جايي ندارد ولي از موتلفه و ايثارگران در اين ليست هستند، افرادي که اين ليست را بسته‌اند، بايد بگويند بر چه مبنايي بسته‌اند.»
حدادعادل، سخنگوي ائتلاف اصولگرايان از نامزدهاي اين جريان که در ليست اصولگرايان حضور ندارند خواست که از انتخابات کنار بکشند و اجازه بدهند، راست‌گرايان تنها با يک ليست پاي به عرصه انتخابات بگذارد.
با توجه به کنار گذاشته شدن بسياري از چهره‌هاي سرشناس جريان اصولگرا به ويژه نيروهاي نزديک به لاريجاني و قاليباف از اين ليست مانند کاظم جلالي و حيدرپور، اصولگرايان با يک انشقاق بزرگ در جريان انتخابات روبرو خواهند شد. به نظر مي‌رسد ائتلاف اصولگرايان که حداد در آن نقش پررنگي دارد بايد براي انتخابات خود را آماده رقابت با اصلاح‌طلبان و اصولگرايان معترض کند.

ائتلاف‌هاي اصولگرايي؛ آرزويي که محقق نشد

ائتلاف‌هاي اصولگرايي


با بررسي ائتلاف‌هاي اصولگرايان در ادوار مختلف انتخابات در ايران، مي‌توان به اين نتيجه رسيد که سرانجام ائتلاف اصولگرايان به جز معدود مواردي براي رسيدن به کرسي‌هاي پارلمان دهم، چيزي جز انشقاق نبوده است. مي‌توان گفت که ستاره اقبال ائتلاف براي اصولگرايان هيچ گاه مطابق نيفتاده و آن‌ها پيش از اين پيش از اين هم از مدل‌هاي استفاده کرده بودند که سرانجامي نداشت.

ائتلاف 5 + 6


اصول‎گرايان در انتخابات مجلس هشتم از مدل ائتلافي 5 + 6 استفاده کردند. اختلاف شديد اصولگرايان در آن زمان باعث شد تا زعماي اين جريان تصميم گرفتند راهي براي رسيدن به وحدت پيدا کنند. تلاش‌ها در اين راستا به تشکيل نشستي 15 نفره به دعوت احمدي‌نژاد و با حضور غلامعلي حداد عادل، علي لاريجاني، علي‌اکبر ولايتي، حسين فدايي، عليرضا زاکاني، محمدرضا باهنر، صادق محصولي، حيدر مصلحي، علي‌اکبر کردان، مهدي چمران، محمدرضا رحيمي، محسن کوهکن و حبیب‌اله عسگراولادي منجر شد.
پس از برگزاري اين نشست هم کارگروهي 9 نفره شامل چمران، باهنر، مصلحي، محصولي، کوهکن، فدايي، زاکاني و... ماموریت تدوين منشور اصولگرايي و توافق براي حصول به وحدت را برعهده گرفت که در نهايت، سه طيف از جريان اصولگرا، شورايي را تشکيل دادند که جبهه متحد اصولگرايان نام گرفت.

ائتلاف 7+8


در انتخابات مجلس نهم اصولگرايان به دليل نبود جريان اصلاحات در رقابت‌هاي انتخاباتي دچار اختلافات شديدي شدند. در اين ميان ظهور جبهه جديدي به نام پايداري، بر آتش اين اختلاف‌ها دميد. از يک سال مانده به انتخابات بحث اجماع در ميان اصولگرايان با محوريت جامعتين آغاز شد. نتيجه اين اقدامات با محوريت آیت‌اله مهدوي‌کني، دبيرکل فقيد جامعه روحانيت، منجر به شکل‌گیری جبهه متحد اصولگرايان با فرمول 7+8 شد که در آن 7 نفر به‌عنوان کميته داوري و 8 نفر به‌عنوان نمايندگان گروه‌های مختلف سياسي حضور داشتند تا از طريق جلسات اين کميته، فهرست انتخاباتي اصولگرايان در شهرستان‌های مختلف کشور تعيين شود.
کميته داوري شامل سيدهاشم حسيني بوشهري، عباس کعبي، سيدرضا تقوي، محمدحسن ابوترابي فرد، علي اکبر ولايتي، غلامعلي حداد عادل، حبیب‌اله عسگراولادي و هيات اجرايي نيز شامل حسين فدايي، عليرضا زاکاني، محمدرضا باهنر، سيدمهدي خاموشي، کاظم جلالي بود که بايد با رهبري مرحوم مهدوي‌کني کار رسيدن اصولگرايان به اجماع را پي می‌گرفتند.
جبهه پايداري اما اين شرايط را نپذيرفت و تصميم گرفت با ليست و سرليست خود وارد رقابت شود. از آن سو اختلافات درون گروهي اصولگرايان باعث شد تا علي مطهري، حميدرضا کاتوزيان، علي عباسپور نيز از ليست مشترک کنار اصولگرايان کنار گذاشته شدند و داستان وحدت به بن بست برسد.

ائتلاف 2+1


حضور نامزدهاي مختلف اصولگرا در انتخابات رياست جمهوري باعث شد تا بازهم اين جريان به فکر راه‌اندازي ائتلافي تازه باشد. از ميان اصولگرايان، قاليباف، ولايتي، حداد عادل، جليلي و محسن رضايي از جبهه اصولگرايي کانديدا شده و به رقابت با هم پرداختند.
سه نفر از اين نامزدها به نمام حداد، ولايتي و قاليباف تصميم گرفتند ائتلافي را با نام 2+ 1 شکل دهند. قرار بود يک نفر از ميان سه چهره اصولگرا يعني قاليباف، ولايتي و حداد عادل در ميدان رقابت باقي مانده و دو نفر ديگر به نفع آنها از انتخابات کنار بکشند.
آنها اما هر سه در انتخابات حاضر شدند و تنها در روزهاي آخر حداد عادل از رقابت‌هاي انتخاباتي کنار کشيد و ولايتي و قاليباف به رقابت با يکديگر پرداختند تا اين اتلاف نيز به شکست منجر شود.
از سوي ديگر در همين انتخابات بخشي ديگري از اصولگرايان که خود را شايسته حضور در انتخابات رياست جمهوري مي‌دانستند، تصميم گرفتند ائتلاف جدا از ائتلاف 2+1 شکل دهند. پنج نفر از چهره‌های اصولگرا شامل ابوترابي، منوچهر متکي، محمدرضا باهنر، آل اسحاق و مصطفي پورمحمدي ائتلافي تشکيل دادند تا در نهايت از ميان انها يک نفر کانديدا انتخابات شود.
اين ائتلاف هم به رغم آنکه براي مدتي توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد اما در عمل به جايي نرسيد و در نهايت هيچ کدام از چهره‌های آن وارد انتخابات نشدند.
با مرور اين ائتلاف‌ها مشخص مي‌شود که اصولگريان به جز يک مورد توفيق چنداني در رسيدن به وحدت نداشته‌اند و آن‌گونه که از شواهد پيدا است، در انتخابات مجلس دهم نيز به توفيق چنداني دست پيدا نخواهند کرد و راستگرايان با ليست‌هاي متعدد در انتخابات پارلمان دهم شرکت خواهند کرد.

 

ماه رویان شماره : 322